Juni 2007
medium size Akaija bijgekomen.

De Akaija zoals die nu is zal blijven bestaan, daar willen we geen twijfel over laten bestaan. Hij is goed zoals hij is. Er zullen gaande de jaren hooguit een aantal variaties komen.

Zo is er dus nu een medium-formaat Akaija (zie foto's). De bedoeling van deze Akaija is in eerste instantie om therapeuten van een echte praktijk-Akaija te voorzien die in het meetcircuit van electro-acupunctuur apparaten geplaatst kan worden. Deze Akaija is precies zoals de normale Akaija, alleen is de diameter beduidend groter, om en nabij 3,5 cm, en het gewicht in zilver is 9 gram. Deze Akaija zal worden geleverd in een zeer stevige, futuristische kunststof behuizing.

Een groot-formaat Akaija wordt in maart of april 2008 verwacht. Deze Akaija wordt zo’n 8 à 9 cm in doorsnede, met een gewicht van rond de 150 gram. Dat wordt een echte blikvanger voor in huis.

Zowel voor de medium als de groot formaat Akaija geldt dat we vermoeden dat de werking hiervan een groter bereik heeft, maar slechts de ervaringen van mensen zullen ons dit kunnen vertellen. Er zijn op dit moment nog maar enkele medium formaat Akaija's in de omloop en deze mensen dragen zelf al een 'gewone' Akaija, dus we kunnen hierover nog geen uitspraken doen.

********

Nieuw sieraad: Suzy-ama

Een geheel nieuw sieraad, dat is doorgegeven vanuit de Lichtwereld, is de Suzy-ama. Ook aan deze hanger zit een verhaal vast. Suzy was een vrouw in België waar Marianne en ik regelmatig kwamen om haar te behandelen tegen haar ziekte. Ze was al jaren ziek met heel veel pijn, want ze had een vergevorderde vorm van botkanker en we konden niet veel meer voor haar doen, behalve haar en haar man Eric ondersteunen in een van de allermoeilijkste periodes in hun leven. Linda was net 3 jaar daarvoor overleden en toen we voor het eerst bij hen thuis kwamen leek het wel alsof ik in de tijd was teruggestapt, want ik voelde niet alleen, maar ik zag de wanhoop in de ogen van Suzy en herkende mijn eigen wanhoop uit die dagen in die van Eric. In die laatste maanden van Suzy's leven raakten we met hen bevriend en Suzy vroeg me tenslotte of ik voor haar man Eric een bijzonder sieraad zou willen maken, wetende dat Linda mij hierbij zou inspireren. Ik vertelde haar dat ik dat niet meer af zou krijgen voor haar overlijden, maar ik heb haar al wel de schetsen kunnen laten zien, waar ze zeer tevreden over was.

Een half jaar na haar overlijden is de hanger afgekomen en Eric draagt hem nu altijd. Het voelt voor mij dat deze hanger een zeer troostende werking heeft en dat meer mensen erbij gebaat kunnen zijn als ze deze hanger dragen. We hebben Eric daarom gevraagd of hij het goed vond als ik deze hanger, die we de Suzy-ama hebben gedoopt ter nagedachtenis aan deze zeer bijzondere vrouw, nog eens zou maken om te reproduceren. Hij gaf toestemming en zomer 2007 is de Suzy-ama afgekomen. Mensen kunnen zelf bepalen of ze een gouden of een zilveren versie willen hebben en welke steentjes ze erin willen. De prijs is dan ook afhankelijk van de metaalsoort (zilver, 14kt goud of 18kt goud) en van de gekozen steentjes.

Medium Yvonne Baank kreeg er o.a. deze woorden bij door: Vleugels uit slaan, Engel, Ogen, Licht, Straling, Buitenaards, Apart en toch samen, Open en gesloten, Tranen, Toekomst in hiernamaals, Beneden en Boven, Derde oog, Verbondenheid voor altijd, Kracht, Schoonheid, Ontvanger van boodschappen, For ever, Drie een heid.

We hebben in het najaar van 2007 helaas grote problemen met de levering gehad, waardoor mensen soms maanden op hun bestelling moesten wachten. Langzaam komt hier verbetering in en in februari of maart hopen we sneller te kunnen leveren. Echter... de Suzy-ama zal, i.v.m. alle keuzemogelijkheden, niet altijd uit voorraad leverbaar zijn, zeker niet de gouden uitvoering. Dus houdt u rekening met een levertijd van meerdere weken.
Zie voor uitgebreide info www.akaija-art.com.

**********

I

Hieronder vindt u een eerste, kort stukje van het verslag uit oktober 2006, dat vanuit internetcafés in India naar familie, vrienden en Akaija-fans is geschreven.

"Voor de duidelijkheid (omdat niet iedereen de exacte toedracht heeft meegekregen waarom we nu ineens in India zitten): Het Akaija-sieraad is wat uit de hand gelopen. Dat was natuurlijk ook onze bedoeling, maar dat het al zo snel zou gebeuren, dat hadden we dus niet verwacht. Ons plan was de Akaija via een gieterij te laten gieten en afwerken, dan zelf wat advertenties te plaatsen, bestellingen op te nemen, factuurtje erbij en hupsakee... We are in business.
De kosmos had iets andere plannen. Het zal ook eens niet. Zodra je daarmee te maken hebt loopt per definitie àlles uit de hand haha... maar wel leuk.
Zowel in Nederland als in België hebben we 6 gieterijen en 2 tandtechnische laboratoria benaderd met de Akaija. Vooral van die laatsten verwachtten we toch wel enig resultaat qua afwerking, maar juist die gaven er blijk van dat ze deze kwaliteit niet kunnen halen. Welke kwaliteit ze dan wel in onze gebitten verwerken is ons nog niet helemaal duidelijk.
We vonden in elk geval 1 bedrijf dat het gieten voldoende beheerste, maar afwerken... dus niet. Niemand kan dat, misschien wel tegen exorbitant hoge prijzen, maar in Nederland ligt massaproductie in de handwerksfeer niet zo goed in de markt. Wat blijft dan over... zelf aan het werk gaan.
De eerste 100 Akaija's gingen fluitend. De tweede ook. Na 300 vroeg ik me af waar ik aan begonnen was, en inmiddels staat de teller op 944. Niet meegerekend een flink aantal origineel gemaakte modellen. Er beginnen nu ook al orders uit andere landen te komen en ik ben het zat om elke dag tot middernacht achterstanden in te moeten lopen. Er moet nog meer gebeuren hier en ik wil ook weer iets nieuws kunnen maken, dus...

Tijd voor een oplossing!"

Wilt u weten hoe het ons verder verging in India? Download hier het gehele verslag 'akaijagoesindiaNL.pdf' (minder dan 1 Mb)

*********

Februari 2008:
En dan volgt hier het vervolg: Akaija Goes India - The Sequel.

Alhoewel de eerste reis naar India goede resultaten heeft opgeleverd, en mij zeker veel werk bespaard heeft, zijn we toch nog tegen bepaalde problemen opgelopen, zoals de tijdige aflevering van de Akaija, en ook afwerking van het nieuwe sieraad, de Suzy-ama. Het verslag van deze reis zult u in februari vanaf deze locatie kunnen lezen...

Dit verhaal vertelt in het kort de ontstaansgeschiedenis van de Akaija.

Het is het aangrijpende verhaal van Linda, haar ziekte, haar pijn en het bijzondere contact dat zij met Amà, een wezen uit de Lichtwereld, kreeg. Het vertelt over de bijzondere afspraak die Linda en Wim gemaakt hebben, kort voordat zij overleed.

Hoe deze afspraak heeft geleid tot de kunst die Wim nu maakt: geïnspireerde kunst uit de Lichtwereld.

De Akaija is hier een voorbeeld en een bewijs van.

Mensen die dit verhaal gelezen hebben zijn soms zeer aangegrepen door de persoonlijke, haast intieme, manier van schrijven. Het raakt je, of je wilt het liever niet lezen.

Leest u hieronder een kort fragment uit 'De Vijfde Dag'. Wilt u het hele verhaal lezen (24 pagina's met foto's), klikt u dan op deze link: devijfdedagNL.pdf (minder dan 1 Mb).

Heeft u na het lezen hiervan belangstelling voor meer, laat het ons weten. Het boek 'Je Verliest Me Nooit', dat hieruit voortgekomen is, is eindelijk af. Het ligt nu bij een uitgever ter beoordeling. We verzamelen alle reacties en zullen u op de hoogte brengen zodra het boek te bestellen is.

---------------kort fragment uit 'De Vijfde Dag'--------------

Linda's ouders kenden een vrouw die op een bepaalde manier helderziend was en zei dat ze in staat was om aan de hand van een geboortedatum en een naam na te gaan wat er in vorige levens gebeurd was. Ze kon putten uit de Akasha-kronieken zei ze. Haar ouders gaven haar Linda’s gegevens, en vertelden ons daar wel van, maar dat vergaten we al snel weer, druk als we waren met onze overlevingsstrijd.

Een aantal dagen later kregen we een envelop met de post. Opeens hoorde ik Linda boven roepen: "Hij is het..... Dat is hij....!!"

Ik liep hard naar boven en ze gaf mij het briefje. Er stond:

“1532, Rusland, een vorig leven. Je was een soldaat en vocht met zwaarden en bijlen. Op slagveld ben je gewond geraakt..  je darmen lagen eruit, maar je hebt nog 5 dagen geleefd. Verdriet, woede, pijn.... alles kwam naar buiten.”

Er stond nog wat meer, maar ik weet het briefje op dit moment niet direct te vinden. Nou huilde ik bijna nooit, maar toen ik dat briefje las moest ik heel erg huilen en m’n vermoeden werd bevestigd: Ikzelf was Nasja geweest in diezelfde periode. Ik zei dat tegen Linda en voegde eraan toe wat mijn echte naam toen was: Natascha. En eindelijk wist ik wat er met hem gebeurd was, een intens gevoel van verdriet werd wakker gemaakt, maar het was een afschuwelijke ontdekking.

Die avond was Linda een tijdje alleen in de slaapkamer, maar ineens riep ze naar beneden: “Kom snel.... kom.... hij laat het me zien. Ik weet niet of ik nu nog verder kan, maar je moet er bij zijn!”

Ik kwam bij haar zitten en ze was met zichzelf, of in zichzelf aan het praten, bijna zoals tegen een kind. Haar stem, of haar vriend, en zij waren met elkaar in gesprek.