Linda de Redelijkheid werd op 19 augustus 1954 geboren in Rotterdam. Ze overleed in 2001.
Haar rol in Akaija & Art is dat zij de inspirerende kracht achter alles is, want enkele dagen voor haar overlijden hebben zij en Wim afgesproken dat zij hem, indien mogelijk, zou gaan inspireren. Welnu, dat dit gebeurt wordt steeds opnieuw, op overtuigende wijze, bevestigd.
Uiteraard zit hier een bijzonder verhaal achter, en dit verhaal kunt u lezen in het boek ‘Kiezen voor Vrije Keuze’. Uitgebreide achtergronden en informatie over het boek vindt u op deze link.
Bijzonder is dat Linda en ik (Wim) begin jaren zestig allebei in Apeldoorn, op amper 200 meter bij elkaar vandaan kwamen te wonen. Ik heb er zelfs nog een hele levendige herinnering dat ik, als kleuter zittend in het kinderzitje op de fiets van mijn moeder, Linda heb zien spelen bij haar voor het huis.
In 1966 verhuisde ze naar de Achterhoek, om later, begin jaren ’80, naar Apeldoorn terug te keren om te werken als lerares op een huishoudschool, destijds de Sprengenborgh.
Voordat ze na haar opleiding (NXX, Handenarbeid en Gezondheidskunde), ging werken woonde ze anderhalf jaar in Israël. Eerst in een kibboetz, later in een flatje in Tel Aviv, samen met haar toenmalige vriend.
Haar grootste hobby was dansen.
Ze had graag balletdanseres willen worden, maar een minimale afwijking in haar rug verhinderde haar toelating tot de opleiding. Wat haar wellicht nog beter zou hebben bevallen is de opleiding die er toen niet was: de Show Musical Academie in Amsterdam.
Maar balletdanseres of niet… samen met Wim heeft ze zo ongeveer elke dansstijl uitgeprobeerd, waaronder Stijldans, Rock ‘n Roll, Streetdance, Lambada, HipHop, Breakdance, Riverdance, Afrikaanse dans, Salsa, Merengue en tenslotte de Argentijnse Tango. Van alle dansstijlen bleek dat een van de moeilijkste, omdat de figuren niet vastliggen, en je als partner precies moet weten hoe de ander staat. Het is een improvisatiedans en de partners nemen regelmatig de leiding van elkaar over. In feite weerspiegelt deze dans van het leven meer dan andere dansstijlen de eenheid en verbondenheid van partners. U luistert trouwens naar een fragment van ‘La Pavadita’. Raakten Linda en Wim op elke andere dansstijl al gauw aan het eind van het gebruikelijke cursus- programma, op de Argentijnse Tango raakten ze nooit uitgekeken. Overigens hebben ze elkaar leren kennen tijdens volksdanslessen.
Linda werd door de leerlingen van haar school op handen gedragen, getuige het feit dat ze haar op een bepaald moment uitriepen tot leerkracht van het jaar, op een school waar toen meer dan 100 leerkrachten werkten.
Een grote liefde van haar was gewijd aan de poezen. Ze hadden er twee: Liselle Soraya des Quatres Montagnes, een heilige Birmaan die natuurlijk ook graag op koninklijke, bij haar naam passende manier behandeld wilde worden. En Charonna Nefertete, met een iets minder koninklijke achternaam: van Dijk. Maar beslist niet minder bijzonder. De achternaam is trouwens een eerbetoon aan waar ze vandaan kwam: de ex-bakkerij aan de Rijkestraat in ‘s-Gravendeel. We hebben een speciale pagina aan deze bijzondere poezen gewijd.
Creatief was Linda als geen ander en dat uitte zich o.a. in schitterende decors voor de aula van de school waar ze samen met Marijke, een bevriende collega, en Wim wekenlang aan werkte.
Hier vlak onder zie je enkele voorbeelden van haar decors en enkele projecten van haar leerlingen, zoals een remake van oude meesters zoals Picasso, Chagall en Van Gogh.




Nederlands
English
Deutsch
Hrvatski
polski